Foto və videoya marağım 8 yaşımda başlayıb, 12 yaşına qədər müxtəlif çəkilişlər etmişəm. Bir müddət bu sahədən uzaqlaşsam da 26 yaşımda marağım yenidən oyandı və təbiət fotoqrafiyasına başladım. Həvəskar kimi başladığım həmin sahəni zamanla peşəkar fəaliyyətə çevirdim, Türkiyədə fotoqrafiya üzrə ustad dərsləri keçdim və bu gün də müstəqil fotoqraf kimi fəaliyyətimi davam etdirirəm. Xüsusilə vəhşi təbiət fotoqrafiyasına üstünlük verirəm. Heyvanları, quşları və təbiətdəki fərqli anları çəkərək onların gözəlliyini və öz yaşayış areallarındakı həyatını göstərməyi sevirəm.

Presedenttv.com xəbər verir ki, bunu AZƏRTAC-a müsahibəsində təbiət və səyahət fotoqrafı Rüstəm Məhərrəmov deyib.

Vəhşi təbiət fotoqrafiyasına marağının təbiətə və səyahətə olan sevgisindən yarandığını deyən R.Məhərrəmov fikirlərinə belə davam edib: “Atamın səyahətə və fotoqrafiyaya böyük həvəsi olub və düşünürəm ki, bu, mənə də keçib. Fərqli yerləri gəzdikcə təbiəti, oradakı canlıları müşahidə etmək və gördüklərimi foto ilə yadda saxlamaq mənim üçün getdikcə daha maraqlı oldu. Beləcə, səyahət və fotoqrafiyaya olan marağım zamanla vəhşi təbiət fotoqrafiyasına çevrildi. Məncə, vəhşi təbiət fotoqrafiyasında əsas prinsip yaxşı kadr naminə heyvanın rahatlığını və təhlükəsizlik sərhədini pozmamaqdır. Heyvanın davranışından narahat olduğunu hiss edirsənsə, deməli, artıq kifayət qədər yaxınsan. Şəxsən vəhşi heyvan, quş və ya böcəklərlə çəkiliş zamanı ciddi təhlükəli vəziyyət yaşamamışam. Ən real təhlükə isə təəccüblü olsa da, çoban itləri ilə bağlı olub. Ən uzun müddət təxminən 6 saatdan çox, demək olar ki, heç tərpənmədən gözlədiyim çəkilişlər olub. Xüsusilə heyvanların su içməyə gəldiyi ərazilərdə uzun müddət gözləmək lazım gəlir. Bayquş və ceyran çəkilişlərində də yerimdən tərpənmədən kadrı gözləmişəm. Belə çəkilişlərdə tam kamuflyaj vacibdir. Heyvan və ya quş səni hiss etməməlidir. Ətir və əlavə qoxulardan istifadə etmirəm, mümkün qədər sakit oluram və ən əsası səbirli davranıram. Vəhşi təbiət fotoqrafiyasında bəzən ən yaxşı kadrı çəkmək üçün sadəcə gözləməyi bacarmaq lazımdır”.

R.Məhərrəmov Azərbaycanın vəhşi təbiət fotoqrafiyası üçün kifayət qədər zəngin ölkə olduğunu, ən yaxşı çəkilişlər üçün daha çox Şirvan Milli Parkını seçdiyini deyib. Onun sözlərinə görə, bununla yanaşı, Şahdağ, Abşeron və Qızılağac milli parkları da çox maraqlı çəkiliş imkanları yaradır: “Lakin maraqlı kadr üçün mütləq milli parka getmək lazım deyil. Adi meşələr, su hövzələri, hətta tarlalar belə çox zəngin və gözlənilməz çəkiliş məkanları ola bilər. Hər ərazinin özünəməxsus canlıları və öz hekayəsi var”.

Onun fikrincə, fotoqrafiya vasitəsilə insanların vəhşi təbiətə münasibətini dəyişdirmək mümkün olsa da, bu elə də asan deyil. “Xüsusilə ovçuluğa marağın olduğu, insanların bir çox quş və heyvan növünü sadəcə təbiətin bir parçası kimi yox, süfrədə görmək istədiyi bir cəmiyyətdə bu münasibəti dəyişmək müəyyən qədər çətindir. Lakin fotoqrafiyanın burada öz gücü var. İnsan əvvəlcə görür, sonra maraqlanır, daha sonra isə həmin canlının necə yaşadığını və yaşadığı mühitin nə qədər dəyərli olduğunu düşünməyə başlayır. Yaxşı bir vəhşi təbiət fotosu canlıya sadəcə “ov obyekti” kimi yox, öz davranışı, gözəlliyi və təbiətdə rolu olan bir varlıq kimi baxmağa kömək edə bilər. Məncə, fotoqrafiyanın məqsədi insanlara nəyi sevməli və ya nə etməli olduqlarını demək deyil. Bəzən sadəcə doğru anı göstərmək kifayətdir ki, insanın baxışı dəyişsin. Bu dəyişiklik kiçik görünə bilər, lakin davamlı olduqda vəhşi təbiətin qorunmasına münasibətə təsir edə bilər”, - deyə o əlavə edib.